Véronique heeft al jaren een eigen zaak, Altijd Mooi in Leuven, België. Hier kunnen vrouwen in één keer terecht voor álles wat ze nodig hebben voor, tijdens en na een kankerdiagnose: haarwerken, turmans, borstprotheses, aangepaste lingerie, badmode en verzorgingsproducten, maar ook tijd, begrip en een luisterend oor. Dan wordt er bij Véronique zelf voorlopers van borstkanker ontdekt.
Tekst: Erika van Heeringen
Foto’s – Eva Benders
Verzorging is haar met de paplepel ingegoten
Véronique Dewit groeit op in een wereld van beauty en verzorging. Haar vader had een kapsalon gespecialiseerd in haarwerken, en haar moeder runde een parfumerie en schoonheidsinstituut. Hierdoor weet ze hoe een verzorgd uiterlijk je helpt bij hoe je je voelt. Toch gaat Véronique niet meteen aan de slag in de beautysector. Ze start in de grafische sector, waar ze 20 jaar werkt.
Wanneer ze op zoek is naar meer zingeving, start ze als vrijwilliger in een ziekenhuis. Met haar achtergrond in de zaak van haar vader, geeft ze advies aan mensen met haaruitval vaak als gevolg van de behandelingen tegen kanker. Daar ziet ze van dichtbij wat een enorme impact de ziekte heeft, zowel fysiek als emotioneel. Veel vrouwen vertellen hoe zwaar het is om telkens weer naar andere specialisten te moeten en elke keer opnieuw je verhaal te delen. Dat raakt haar diep.
Véronique is Altijd Mooi
Een totaalconcept voor vrouwen met kanker bestond toen nog niet in België. Dus besluit ze om het zelf te doen. Samen met vier andere vrouwen richtte ze 15 jaar geleden Altijd Mooi op. Het is één plek waar vrouwen terechtkunnen voor álles wat ze nodig hebben: haarwerken, turbans, borstprotheses, aangepaste lingerie, badmode en verzorgingsproducten, maar ook tijd, begrip en een luisterend oor. De naam Altijd Mooi is niet toevallig gekozen. Het weerspiegelt een overtuiging: elke vrouw heeft het recht om altijd mooi te blijven, ondanks kanker.
Nu staat ze aan de andere kant
In 2024 krijgt Véronique zelf de diagnose. Tijdens een routinecontrole vanuit het bevolkingsonderzoek worden voorlopers van borstkanker ontdekt (ook wel LCIS en DCIS genoemd). Gelukkig zijn ze er op tijd bij. Het is nog niet kwaadaardig, maar dat kan elk moment omslaan gezien de snelle toename van de cellen.
Van alle verhalen die ze in de afgelopen jaren gehoord heeft, weet ze hoe snel een diagnose kan veranderen. Aan de andere kant weet ze ook hoe het leven zonder borsten eruit kan zien. Ze heeft zoveel mooie, gezonde en gelukkige vrouwen gezien dat ze snel de keuze kan maken om beide borsten te laten verwijderen. Hiermee zijn ook zware behandelingen zoals hormoontherapie en bestraling niet meer nodig, wat veel minder impact heeft op haar lichaam.
Een andere keuze die ze daarbij maakt, is om geen borstreconstructie te laten doen. Tijdens haar werk ziet ze dat een reconstructie vaak zware operaties zijn, met mogelijke complicaties en niet altijd bevredigende resultaten. Dat wil ze haar lichaam niet aandoen.
Wat is de goede keuze?
Haar man en dochters steunen haar besluit. Toch slaat de twijfel toe wanneer de artsen er vanzelfsprekend vanuit gaan dat ze een borstrecon-structie wil. Ze moet haar keuze meerdere keren expliciet herhalen tot het uiteindelijk in haar medisch dossier wordt opgenomen: dat ze bewust geen reconstructie kiest. Doordat ze blijkbaar afwijkt van de norm, begint ze te twijfelen. Is haar beslissing wel de juiste? Ze gaat opnieuw in gesprek met haar specialist, en vraagt hem: “Wat zou u adviseren als het uw partner was?” Het antwoord is duidelijk: ze maakte een goede keuze.
Afscheidsrituelen
De artsen in het ziekenhuis gaan voortvarend te werk en de operatie kan al binnen een paar weken uitgevoerd worden. Voor die tijd wil Véronique nog bewust afscheid nemen van haar borsten. Véronique vertelt dat ze de operatie niet alleen als een medische ingreep ziet, maar ook als een emotionele overgang. Zo plant ze een fotoshoot met een fotografe, die zelf ook zonder borsten door het leven gaat. Zij begreep precies wat Véronique op dat moment doormaakte. De foto’s zijn een dierbare herinnering aan hoe haar lichaam ooit was. Ook laat ze een porseleinen afgietsel maken van haar borst. Het is even wat geklieder en het duurt een paar maanden voor het helemaal af is, maar het is een prachtig kunstwerk geworden dat nu in de woonkamer staat. Al hangt ze er soms wel een doekje over als er gasten komen eten, zegt ze lachend. En als laatste, vlak voor de operatie, organiseert ze spontaan een ‘boezem-afscheidsparty’. Véronique nodigt haar vriendinnen uit voor een intiem afscheidsfeest. Ze lachen, huilen en er wordt geproost, het is een mooie avond vol steun, verbondenheid en liefde. Het geeft haar kracht en vertrouwen, precies wat ze nodig heeft om de operatie met open hart tegemoet te gaan.
Leven zonder borsten
Na de operatie herstelt Véronique opmerkelijk snel: na tien dagen is ze alweer aan het werk. Als eigenaar van de zaak wil ze graag in de winkel zijn, en klanten helpen. Ze voelt zich fysiek goed en merkt dat haar positieve mindset een grote rol speelde in haar herstel. Gelukkig ondersteunen haar collega’s haar enorm, maar ze is blij dat ze weer wat kan doen.
Vrouwelijkheid zit in jezelf
Véronique vertelt dat ze zich nooit minder vrouw heeft gevoeld zonder borsten. Ook al is haar lichaam zichtbaar veranderd, ze voelt zich heel vrouwelijk. Ze zegt dat vrouwelijkheid vooral een kwestie is van hoe je je voelt in je eigen lichaam. Ook helpt de fantastische steun van haar man en dochters bij haar positieve kijk op haar diagnose.
In haar dagelijks leven gaat ze flexibel om met haar uiterlijk. Soms draagt ze protheses, bijvoorbeeld op het werk of bij speciale gelegenheden omdat kleding dan mooier valt. Op andere momenten, zoals tijdens het sporten, kiest ze er bewust voor om geen protheses of beha te dragen. En wat blijkt? Niemand kijkt vreemd op. Ze verstopt zich niet. Ook op vakantie of in kleding met een decolleté maakt ze zich geen zorgen als zichtbaar is dat ze geen borsten heeft. Voor haar is dat geen probleem. En als anderen daar moeite mee hebben, ligt dat bij hen.
Wil je meer weten over de winkels van Altijd Mooi?
